İFTİRAKNAME

Nûr-u aynım kardeşim,

Sizden tebaud etmek iktiza ettiğini hissediyorum! Ya hayli bir müddet daha nâr-ı intizara tahammül edeceğim, yahut sizi görmek şerefinden ile’l ebed mahrum olacağım. Fakat bugünkü günde ne yapayım? Ne yolda hareket edeyim?

Bulunduğum hâl-i felâket-i iştimalden beni tahlise yalnız siz muktedirsiniz.

Cenab-ı Hakk’ın; zevk-i tab’ımızdan, sin ve halimizden başka tahayyülatımıza da bir muvafakat ihsan buyurduğunu ekseriya düşünerek iftihara cesaret yâb oluyorum. Bu tabîi imtizacı hiçbir şey ihlal edemez.

Beni bugün sizden ayıran bu hal;elbette zâil olur. Ben görmeden ölüyorum. Fakat bu iftiraktan sonra birbirimizi görür isek ne kadar sevineceğimizi düşünerek müteselli oluyorum.

Dünyada hissettiğim kederlerin en ziyade tahammülsüzü budur. İnşa Allah kariben görüşürüz, kardeşim!

~ yazan: nurzen Şubat 9, 2007.