Muhabbetin Ahvâli

muhabbet , insanın iradesi dışında def`i ve âni bir surette gelişen hadise. Zâti bir ta’rifi olmamakla birlikte insandaki ahvâlin tagayyürüyle idrak edilir.

Muhabbet duyduğun kisiye münhasır bir hayat yaşamak istersin.Maddi gözün ondan baskasını görmez, mânevi gözün basiretin ise ondan başkasının muhabbetini hissetmez. yada mahbûbundan gayrısının muhabbetine , onunla hâsıl olan muhabbet âyinesinden bakarsın.

Gözlerini onun gözlerine , sözlerini onun sözlerine , gönlünü onun gönlüne emanet etmek istersin.Onun yokluğunda yok olmak , varlığıyla var olmak istersin. Onsuz aldığın tatlar sana bir anlam ifade etmemeye başlar. En azından onun senin yanında olduğu tahayyülüyle , yada muhabbetini paylaştığı hayaliyle hasrete katlanıp bu nisbetle hayattan tat alırsın.Mahbûbunun gözlerinin derinliğinde gark olmak , gönlünün zenginliğinde doymak istersin.

Dedim ya! Bunlarin hepsi muhabbetin halleridir , muhabbetin ta`rifi değil. Muhib ancak bunun neticesinde veya bu ahvâlin birliğinde muhabbetin ta`rifini kendi gönül kabına göre verir.   vesselam!!! 

~ yazan: nurzen Aralık 5, 2006.